‘Hoe dramatisch ook, niet zozeer theater als ritueel – een ceremonie op zoek naar een gedeelde ervaring van transcendentie’, zo omschrijft John Luther Adams zijn zesdelige cyclus voor slagwerkkwartet Strange and Sacred Noise, voltooid in 1997. Adams laat zich vaak inspireren door het natuurgeweld van Alaska. Maar in dit werk vertrok hij van de mathematica van dynamische systemen. Het is een ‘viering van geluid (of lawaai) als metafoor voor de turbulente fenomenen in de wereldrondom ons, en een poort naar extatische ervaring’.